logia - czym się zajmuje, zakres specjalizacji'; $conth2['index']='Neurologia - czym się zajmuje, zakres specjalizacji'; $contmain['index']='Neurologia jest tą dziedziną medycyny, która odpowiada za schorzenia związane z obwodowym i ośrodkowym układem nerwowym. Nauką pokrewną jest w jej przypadku psychiatria, a niektóre choroby mogą być leczone jedynie pod warunkiem, że lekarze zajmujący się tak jedną, jak i drugą dziedziną wiedzy, będą ze sobą współpracować.

Wśród najczęstszych chorób układu nerwowego wymienia się jego zakażenia, w tym zwłaszcza zapalenie opon mózgowych, okazuje się jednak, że jest ich znacznie więcej. Na uwagę zasługują także choroby naczyniowe, takie jak: zawał mózgu, zaburzenia związane z płynem mózgowo-rdzeniowym, guzy, urazy układu nerwowego oraz niektóre choroby genetyczne. Przedmiotem badań neurologii są również zespoły otępienne, zaburzenia ruchowe, choroby rdzenia nerwowego oraz choroby autonomicznego układu nerwowego. Nauka notuje przy tym dynamiczny rozwój i dziś pomaga w walce z szeregiem chorób, które jeszcze nie tak dawno pozwalały jedynie na stosowanie leczenia objawowego.

Podstawowym badaniem neurologicznym są oględziny. Pacjentów poddaje się jednak również badaniom chodu, mowy, dna oka oraz badaniu kończyn górnych, dolnych i tułowia.'; $metatitle['zapalenie_opon_mozgowo']='Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych'; $metadesc['zapalenie_opon_mozgowo']='Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych'; $conth1['zapalenie_opon_mozgowo']='Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych'; $conth2['zapalenie_opon_mozgowo']='Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych'; $contmain['zapalenie_opon_mozgowo']='Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych to dość skomplikowana choroba charakteryzująca się przede wszystkim zróżnicowanymi objawami uzależnionymi od jej charakteru.

Najbardziej popularną jego odmianą jest bakteryjne zapalenie opon mózgowych charakteryzujące się od samego początku nie tylko bardzo wysoką gorączką, ale również objawami typowymi dla zapalenia górnych dróg oddechowych takimi, jak choćby kaszel, ból gardła oraz chrypka.

W kolejnej fazie pojawia się dokuczliwy ból głowy, połączony z nudnościami oraz wymiotami, a także sztywność karku, o której często mówi się, że jest najbardziej charakterystycznym objawem. Wirusowe zapalenie opon mózgowych jest niemal tak samo często spotykane.

Charakteryzuje się również zbliżonymi objawami, choć charakterystyczne jest dla nich to, że są zdecydowanie łagodniejsze, a tym samym szansa na szybkie rozpoznanie choroby jest nieco mniejsza.

W obu przypadkach konieczne jest zastosowanie terapii z wykorzystaniem antybiotyków, zaleca się przy tym hospitalizację pacjenta. Choroba jest w pełni uleczalna, proces dochodzenia do zdrowia może jednak trwać nawet kilka tygodni.'; $metatitle['Krwotok']='Krwotok śródmózgowy'; $metadesc['Krwotok']='Krwotok śródmózgowy'; $conth1['Krwotok']='Krwotok śródmózgowy'; $conth2['Krwotok']='Krwotok śródmózgowy'; $contmain['Krwotok']='Krwotok śródmózgowy określany też często mianem udaru krwotocznego jest schorzeniem neurologicznym charakteryzującym się dość gwałtownym przebiegiem.

O problemie informuje bardzo silny ból głowy występujący w połączeniu z wymiotami i nudnościami, częstym zjawiskiem jest jednak również utrata przytomności przez pacjenta. Bardzo często choroba wiąże się również z gwałtownym podwyższeniem ciśnienia tętniczego.

Powrót do zdrowia pacjenta jest możliwy jedynie pod warunkiem możliwie jak najszybszej interwencji ze strony lekarza, chory powinien być przy tym poddawany wnikliwej obserwacji. W praktyce oznacza to, że najlepsze rezultaty przynosi leczenie odbywające się na oddziale intensywnej terapii. Leczenie operacyjne nie zawsze jest konieczne, a o jego zastosowaniu decyduje się indywidualnie biorąc pod uwagę przede wszystkim wielkość krwiaków. Jeśli krwiaki nie są zbyt duże, możliwe jest ograniczenie się do leczenia zachowawczego.

Osoby, które obawiają się choroby muszą pamiętać o tym, że najczęściej wywołuje ją utrzymujące się przez długi czas nadciśnienie tętnicze, wskazane jest więc jego systematyczne monitorowanie i konsultacja z lekarzem.'; $metatitle['Zawal']='Zawał mózgu'; $metadesc['Zawal']='Zawał mózgu'; $conth1['Zawal']='Zawał mózgu'; $conth2['Zawal']='Zawał mózgu'; $contmain['Zawal']='Zawał mózgu znany też jako niedokrwienny udar mózgu w praktyce nie jest chorobą, ale raczej zespołem objawów klinicznych. Jego przyczyną jest na ogół zaburzenie krążenia mózgowe, przyjęło się przy tym mówić o zawale mózgu w sytuacji, w której wspomniany zespół objawów utrzymuje się dłużej niż przez 24 godziny. Najbardziej zagrożone są nim osoby zmagające się z problemem miażdżycy, nie oznacza to jednak, że inni pacjenci nie mają powodów do obaw. Czynnikami sprzyjającymi zawałowi mózgu są między innymi: wysokie ciśnienie tętnicze, wysoki cholesterol i stres, ryzyko rośnie przy tym, gdy pacjent zmaga się z nadwagą, nadużywa alkoholu lub sięga po papierosy oraz wówczas, gdy mamy w jego przypadku do czynienia z osobą podatną na stres lub chorą na cukrzycę. Objawy zawału mózgu nie są jednoznaczne i w dużej mierze uzależnione są od tego, czy zaatakowana została kora ruchowa, czy też kora czuciowa. Nieco rzadziej uszkodzenie dotyka kory wzrokowej, a nawet pnia mózgu. Leczenie powinno nastąpić natychmiast po wystąpieniu objawów, cennym wsparciem okazują się przy tym w jego przypadku leki trombolityczne. '; $metatitle['Guzy_mozgu']='Guzy mózgu'; $metadesc['Guzy_mozgu']='Guzy mózgu'; $conth1['Guzy_mozgu']='Guzy mózgu'; $conth2['Guzy_mozgu']='Guzy mózgu'; $contmain['Guzy_mozgu']='Leczenie guzów mózgu ma bardzo duże znaczenie dla neurologów, a prace nad zwiększeniem jego wydajności często są uważane za jedne z najważniejszych w przypadku tej dziedziny medycyny. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że każdy guz mózgu, bez względu na stopień jego złośliwości, jest niebezpieczny z uwagi na miejsce, w jakim jest zlokalizowany.

Oczywiście, o zastosowanych metodach leczenia decyduje wiele czynników, wśród których na szczególną uwagę zasługuje wielkość guza, jego umiejscowienie oraz stopień zagrożenia dla pacjenta. Najczęściej spotykanymi guzami mózgu są oponiaki charakteryzujące się niewielkim stopniem złośliwości. Są to guzy typowe dla osób znajdujących się w przedziale wiekowym od 40 do 70 roku życia, okazuje się przy tym, że kobiety zmagają się z nimi znacznie częściej niż mężczyźni.

Ich objawami są najczęściej bóle głowy, a w dalszej kolejności również zaburzenia wzrokowe, węchu oraz słuchu. Leczenie oponiaków zawsze koncentruje się na usunięciu guza. Lekarz, który podejmuje się tego zadania, zawsze stara się wyeliminować go w całości, tu jednak warunkiem jest to aby taki zabieg nie miał negatywnego wpływu na sprawność chorego.'; $metatitle['Bol_neuropatyczny']='Ból neuropatyczny jako konsekwencja urazu układu nerwowego'; $metadesc['Bol_neuropatyczny']='Ból neuropatyczny jako konsekwencja urazu układu nerwowego'; $conth1['Bol_neuropatyczny']='Ból neuropatyczny jako konsekwencja urazu układu nerwowego'; $conth2['Bol_neuropatyczny']='Ból neuropatyczny jako konsekwencja urazu układu nerwowego'; $contmain['Bol_neuropatyczny']='Jednym z poważniejszych wyzwań stawianych tym neurologom, którzy poświęcają swoją uwagę urazom układu nerwowego jest ból neuropatyczny oraz poszukiwanie rozwiązań zmniejszających jego dokuczliwość. Nie można przy tym nie docenić tego, że wiemy na jego temat coraz więcej.

Przewlekły ból określany często jako neuropatyczny zazwyczaj spowodowany jest rzeczywiście urazem układu nerwowego, często do jego powstania przyczynia się jednak również choroba tego układu. Osoby zmagające się z nim zazwyczaj mówią o wrażeniu uczucia pieczenia, choć ból neuropatyczny może przybierać postać zarówno mrowienia, jak i przeszywającego bólu. Jeśli się go nie leczy, ból neuropatyczny może otrzymywać się przez całe życie, należy przy tym liczyć się z możliwością jego przybierania na sile.

Objawy bardzo często nasilają się w nocy, mogą być przy tym wywołane nawet przez ten bodziec, który, sam w sobie, nie jest bolesny. Leczenie bywa dość zróżnicowane i jest reakcją na indywidualne potrzeby każdego pacjenta. Często bazuje nie tylko na niesterydowych lekach przeciwzapalnych, ale również na lekach przeciwdepresyjnych. '; $metatitle['Uszkodzenia_popromienne']='Uszkodzenia popromienne'; $metadesc['Uszkodzenia_popromienne']='Uszkodzenia popromienne'; $conth1['Uszkodzenia_popromienne']='Uszkodzenia popromienne'; $conth2['Uszkodzenia_popromienne']='Uszkodzenia popromienne'; $contmain['Uszkodzenia_popromienne']='Mówiąc o urazach układu nerwowego mamy na myśli przede wszystkim ból neuropatyczny. Dość częstym urazem są jednak również neurologiczne uszkodzenia popromienne. Wynikają one ze specyfiki leczenia pacjentów zmagających się z guzami mózgu. Współczesna radioterapia nie ogranicza się bowiem do promieniowania komórek nowotworowych, ale i tej tkanki nerwowej, która znajduje się w dobrej kondycji, jest jednak położona wystarczająco blisko komórek zainfekowanych przez nowotwór.

Same uszkodzenia popromienne mogą dawać o sobie znać na przynajmniej kilka sposobów, warte podkreślenia jest przy tym i to, że ich pierwsze objawy mogą pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu. Wśród najbardziej charakterystycznych wymienia się: nudności, senność, wymioty i gorączkę, bardzo często towarzyszy im przy tym ból głowy oraz pogorszenie ogólnego stanu neurologicznego pacjenta.

Naturalnie, objawy te nie zawsze są jednakowo intensywne, wiele zależy bowiem od tego, jak duża dawka frakcyjna została zastosowana. Leczenie zazwyczaj przyjmuje postać terapii sterydami, których dawki są stopniowo zmniejszane.'; $metatitle['Mozgowe_porazenie']='Mózgowe porażenie dziecięce'; $metadesc['Mozgowe_porazenie']='Mózgowe porażenie dziecięce'; $conth1['Mozgowe_porazenie']='Mózgowe porażenie dziecięce'; $conth2['Mozgowe_porazenie']='Mózgowe porażenie dziecięce'; $contmain['Mozgowe_porazenie']='Jedną ze specjalności neurologicznych jest ta, która zajmuje się urazami okołoporodowymi oraz zaburzeniami rozwojowymi. Przypisuje się jej szczególnie duże znaczenie, a jednym z tych schorzeń, któremu najczęściej musi ona stawiać czoła jest dziecięce porażenie mózgowe.

Mózgowe porażenie dziecięce często określane jest jako „choroba bez definicji” i nie można nie zgodzić się z tym, że jest to wyjątkowo trafne spostrzeżenie. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że mamy do czynienia ze schorzeniem bardzo niejednoznacznym z wieloma różniącymi się między sobą objawami i licznymi stopniami nasilenia. Szukając źródeł choroby najczęściej wskazuje się na uszkodzenie mózgu, okazuje się przy tym, że może do niego dojść nie tylko w okresie życia płodowego, ale również podczas porodu, a nawet krótko po jego zakończeniu. Dziś jesteśmy w stanie wskazać, kto może znajdować się w niebezpieczeństwie, wśród czynników ryzyka wymienia się więc, między innymi, ciążę zagrożoną poronieniem oraz infekcję. Najbardziej klasycznymi są porażenie połowiczne i obustronne, w obu przypadkach objawy można przy tym często zaobserwować już u niemowlęcia obserwując jego nienaturalne reakcje na to, co znajduje się w jego najbliższym otoczeniu.'; $metatitle['Choroba_Wilsona']='Choroba Wilsona'; $metadesc['Choroba_Wilsona']='Choroba Wilsona'; $conth1['Choroba_Wilsona']='Choroba Wilsona'; $conth2['Choroba_Wilsona']='Choroba Wilsona'; $contmain['Choroba_Wilsona']='Wiele chorób neurologicznych to schorzenia uwarunkowane genetycznie. Niektóre nie są zbyt uciążliwe, a tym samym możliwe jest sprawne funkcjonowanie pomimo borykania się z nimi, nie brakuje jednak i takich, które stanowią poważne obciążenie dla pacjenta. Na liście tej szczególne miejsce znajduje choroba Wilsona. Choroba Wilsona nazywana jest też zwyrodnieniem soczewkowo-wątrobowym, a główną sprawczynią problemów jest w jej przypadku miedź gromadząca się w nadmiarze w ludzkim organizmie. Brak właściwej reakcji sprawia, że zaczyna się ona zbierać nie tylko w wątrobie i mózgu, ale również w rogówce, sercu oraz nerkach. Objawy choroby związane są przede wszystkim z zaburzeniami pracy wątroby i układu nerwowego, ponieważ jednak atakuje ona również mózg, u niektórych pacjentów obserwuje się zaburzenia osobowości. Leczenie koncentruje się na usuwaniu z organizmu nadmiaru miedzi, lekarze starają się przy tym nie dopuścić do jej ponownego gromadzenia się. Pacjent musi poddawać się terapii przez całe życie. '; $metatitle['Zaburzenia_nerwowo_skorne']='Zaburzenia nerwowo-skórne'; $metadesc['Zaburzenia_nerwowo_skorne']='Zaburzenia nerwowo-skórne'; $conth1['Zaburzenia_nerwowo_skorne']='Zaburzenia nerwowo-skórne'; $conth2['Zaburzenia_nerwowo_skorne']='Zaburzenia nerwowo-skórne'; $contmain['Zaburzenia_nerwowo_skorne']='O tym, że emocje nie pozostają bez wpływu na funkcjonowanie naszego organizmu, wiadomo nie od dziś. Do pewnego momentu mogliśmy mieć nadzieję, że są to jedynie przypuszczenia, które nie znajdują poparcia w faktach, teraz jednak medycyna nie kwestionuje już podobnych zależności. Potwierdzenie stanowią między innymi zaburzenia nerwowo-skórne występujące coraz częściej i niejednokrotnie dotykające młodych ludzi. Powiązania skóry z układem nerwowym muszą być zresztą silne, skoro tak skóra, jak i układ nerwowy powstają z ektodermy, a więc tego samego listka zarodkowego. Sytuacji nie ułatwia to, że wiele osób zmagających się z problemami dermatologicznymi musi liczyć się również z wykluczeniem społecznym, duża liczba chorób skóry wywołuje bowiem negatywne reakcje najbliższego nawet otoczenia. Do zaburzeń nerwowo-skórnych zaliczamy między innymi przewlekłą pokrzywkę i świąd samoistny, w grupie tej znajduje się jednak również występujące coraz częściej nadmierne pocenie się. Leczenie schorzeń tego rodzaju musi odbywać się na dwóch płaszczyznach, przeciwdziałanie objawom skórnym idzie więc w parze z troską o układ nerwowy pacjenta. '; $metatitle['Neuropatie_obwodowe']='Neuropatie obwodowe'; $metadesc['Neuropatie_obwodowe']='Neuropatie obwodowe'; $conth1['Neuropatie_obwodowe']='Neuropatie obwodowe'; $conth2['Neuropatie_obwodowe']='Neuropatie obwodowe'; $contmain['Neuropatie_obwodowe']='Mówiąc o neuropatii obwodowej warto mieć świadomość tego, że nie jest to jedno, ale grupa schorzeń, a ich charakterystyka zmienia się w zależności od tego, jakie grupy nerwów uległy uszkodzeniu. Na zmiany neuropatyczne w największym stopniu narażone są nerwy czuciowe i ruchowe, neuropatie mogą jednak dotyczyć także nerwów autonomicznych odpowiadających za czynności takie, jak choćby ciśnienie krwi oraz częstość akcji serca. Prawidłowe zdiagnozowanie choroby bywa utrudnione przede wszystkim dlatego, że objawy schorzenia nie są jednoznaczne. Pacjenci najczęściej narzekają na piekący ból, bywa jednak i tak, że zmagają się z trudnościami z koordynacją ruchów, a nawet objawami takimi, jak ekstremalna wrażliwość na dotyk. Neuropatie obwodowe mogą być leczone, a pacjent ma szansę na odzyskanie pełni zdrowia. Niezbędne okazuje się jednak szybkie reagowanie. Zaleca się zatem wizytę u lekarza niezwłocznie po zaobserwowaniu nienaturalnego mrowienia oraz dolegliwości bólowych nawet, jeśli nie sprawiają wrażenia przesadnie uciążliwych. '; $metatitle['Zespoly_otepienne']='Zespoły otępienne'; $metadesc['Zespoly_otepienne']='Zespoły otępienne'; $conth1['Zespoly_otepienne']='Zespoły otępienne'; $conth2['Zespoly_otepienne']='Zespoły otępienne'; $contmain['Zespoly_otepienne']='Zespoły otępienne definiowane są coraz częściej jako poważny problem medyczny, którego rozwiązanie może zostać wypracowane jedynie dzięki współpracy neurologów i psychiatrów. Ich objawy są typowe przede wszystkim dla osób starszych (najbardziej popularnym jest choroba Alzheimera). Okazuje się jednak, że tak uszkodzenia, jak i zaburzenia pracy mózgu – a więc potencjalne źródła tego typu schorzeń – można zaobserwować już u dzieci. Dla uszkodzeń korowych mózgu charakterystyczne jest to, że postępują dość szybko. Szybko też dają o sobie znać przyczyniają się bowiem nie tylko do zaników pamięci, ale również do ograniczeń myślowych, problemów z orientacją, a także do braku kontroli nad własnymi emocjami i reakcjami organizmu. Najczęstszym zespołem otępiennym jest ten, który wywołany jest przez chorobę Alzheimera, medycyna mówi jednak również o otępieniach nerwowych, otępieniach, które są spowodowane występowaniem innych chorób, a nawet o tych, których przyczyn nie udało się do tej pory zdefiniować. '; ?> Right Sidebar - TXT by HTML5 UP

H2 title

Content

A Major Heading

A Subheading

Phasellus quam turpis, feugiat sit amet ornare in, a hendrerit in lectus dolore. Praesent semper mod quis eget sed etiam eu ante risus.

Another Subheading

Phasellus quam turpis, feugiat sit amet ornare in, a hendrerit in lectus dolore. Praesent semper mod quis eget sed etiam eu ante risus.

And Another

Phasellus quam turpis, feugiat sit amet ornare in, a hendrerit in lectus dolore. Praesent semper mod quis eget sed etiam eu ante risus.

And One More

Phasellus quam turpis, feugiat sit amet ornare in, a hendrerit in lectus dolore. Praesent semper mod quis eget sed etiam eu ante risus.